Jak działa ten test
Test składa się z dwóch krótkich kwestionariuszy. PHQ-9 ma 9 pytań o nastrój, a GAD-7 ma 7 pytań o niepokój i napięcie. Opracowali je dr Robert L. Spitzer, dr Janet B.W. Williams i dr Kurt Kroenke ze współpracownikami (Kroenke i in., 2001; Spitzer i in., 2006).
Każde pytanie dotyczy ostatnich 2 tygodni. Pomyśl o ostatnich 14 dniach, nie o całym życiu. Nie ma dobrych ani złych odpowiedzi.
Na każde pytanie są cztery odpowiedzi: „Wcale nie dokuczały” (0 punktów), „Kilka dni” (1 punkt), „Więcej niż połowę dni” (2 punkty) i „Niemal codziennie” (3 punkty). Punkty się sumuje. Wynik to prosta suma punktów, bez żadnej analizy ani sztucznej inteligencji.
Możesz wypełnić obie części albo tylko jedną. Wyniki liczymy osobno, bo nastrój i lęk to dwie różne skale (Spitzer i in., 2006).
Odpowiedzi liczy Twoja przeglądarka. Nie wysyłamy ich nigdzie, także do statystyk. Po załadowaniu strony możesz wyłączyć internet, a test dalej działa. Nie zapisujemy wyniku: znika, gdy zamkniesz stronę, przejdziesz na inną albo zaczniesz od nowa.
Pytania pochodzą z oficjalnego polskiego tłumaczenia (phqscreeners.com). PHQ-9 ma drobne zmiany formy, żeby zwracać się na Ty. Pytania GAD-7 zapisaliśmy w formie bezosobowej, ze słowami tłumaczenia tam, gdzie to możliwe. Autorzy pozwalają je powielać, tłumaczyć i pokazywać bez pytania o zgodę.
Test na depresję: PHQ-9
PHQ-9 pyta o dziewięć objawów, które specjaliści biorą pod uwagę przy rozpoznawaniu depresji (Kroenke i in., 2001). Zaczyna się od pytania: Jak często w ciągu ostatnich 2 tygodni dokuczały Ci następujące problemy?
Wszystkie pytania PHQ-9
- Niewielkie zainteresowanie lub odczuwanie przyjemności z wykonywania czynności
- Uczucie smutku, przygnębienia lub beznadziejności
- Kłopoty z zaśnięciem lub przerywany sen, albo zbyt długi sen
- Uczucie zmęczenia lub brak energii
- Brak apetytu lub przejadanie się
- Poczucie niezadowolenia z siebie lub uczucie, że jest się do niczego, albo że zawiodło się siebie lub rodzinę
- Problemy ze skupieniem się na przykład przy czytaniu gazety lub oglądaniu telewizji
- Poruszanie się lub mówienie tak wolno, że inni mogliby to zauważyć? Albo wręcz przeciwnie: niemożność usiedzenia w miejscu lub podenerwowanie powodujące ruchliwość znacznie większą niż zwykle
- Myśli, że lepiej byłoby umrzeć, albo chęć zrobienia sobie jakiejś krzywdy
Na końcu jest pytanie dodatkowe: Jeżeli zaznaczono którykolwiek z problemów, jak bardzo utrudniły Ci one wykonywanie pracy, zajmowanie się domem lub relacje z innymi ludźmi? Odpowiedzi to „W ogóle nie utrudniły”, „Trochę utrudniły”, „Bardzo utrudniły” i „Niezmiernie utrudniły”. To pytanie nie wchodzi do sumy punktów. Możesz je pominąć. Odpowiedź jest jednak ważną informacją dla specjalisty.
W zestawieniu 58 badań, w których wzięło udział 17 357 osób, próg 10 punktów najlepiej odróżniał osoby z depresją potwierdzoną w rozmowie diagnostycznej od pozostałych (Levis i in., 2019).
Polską wersję PHQ-9 badano w kilku grupach dorosłych w Polsce (Kokoszka i in., 2016; Cichoń i in., 2020). Najlepszy próg wychodził w nich różnie, u dorosłych bez chorób przewlekłych zwykle między 10 a 13 punktami. Na stronie używamy przedziałów autorów kwestionariusza.
Test na lęk: GAD-7
GAD-7 ma 7 pytań o niepokój, zamartwianie się i napięcie. Powstał do oceny lęku uogólnionego (Spitzer i in., 2006). Dość dobrze wykrywa też inne trudności lękowe: zaburzenie lęku panicznego, lęk społeczny i zespół stresu pourazowego (Kroenke i in., 2007).
Wszystkie pytania GAD-7
- Uczucie podenerwowania, niepokoju, mocnego spięcia
- Niemożność przestania się martwić albo zapanowania nad tym
- Martwienie się za bardzo różnymi rzeczami
- Trudności z relaksowaniem się
- Niepokój tak duży, że nie można usiedzieć na miejscu
- Łatwe popadanie w rozdrażnienie lub poirytowanie
- Uczucie obawy, tak jakby miało się stać coś strasznego
Polską wersję GAD-7 badano wśród pracowników i wśród matek po porodzie. Badania potwierdziły, że jest rzetelna (Basińska i Kwissa-Gajewska, 2023; Lutkiewicz i in., 2024). Polskiego badania, które porównałoby ją z rozmową diagnostyczną, nie znaleźliśmy.
Lęk i obniżony nastrój często występują razem. Badania pokazują jednak, że to dwie odrębne skale, dlatego wyniki liczymy osobno (Spitzer i in., 2006).
Jak liczymy wynik
Każda odpowiedź ma od 0 do 3 punktów. W PHQ-9 suma wynosi od 0 do 27, w GAD-7 od 0 do 21. Przedziały wyniku i ich nazwy pochodzą od autorów kwestionariuszy (Kroenke i in., 2001; Kroenke i Spitzer, 2002; Kroenke i in., 2010).
| Punkty | PHQ-9: nasilenie objawów depresyjnych | GAD-7: nasilenie objawów lęku |
|---|---|---|
| 0–4 | brak lub minimalne | minimalne |
| 5–9 | łagodne | łagodne |
| 10–14 | umiarkowane | umiarkowane |
| 15–19 | umiarkowanie ciężkie | ciężkie (15–21) |
| 20–27 | ciężkie |
Przedziały według autorów kwestionariusza PHQ-9: 0–4, 5–9, 10–14, 15–19, 20–27. Przedziały według autorów kwestionariusza GAD-7: 0–4, 5–9, 10–14, 15–21.
Od 10 punktów autorzy mówią o sygnale, który warto sprawdzić u specjalisty. Od 15 punktów o wyniku, przy którym leczenie jest prawdopodobnie potrzebne.
Wynik pokazujemy dopiero wtedy, gdy odpowiesz na wszystkie pytania danej części. Nie zgadujemy brakujących odpowiedzi.
Co znaczy Twój wynik
Wynik opisuje objawy z ostatnich 2 tygodni. Nie mówi, czy masz depresję albo zaburzenie lękowe.
Objawy depresyjne w ostatnich 2 tygodniach
0–4 · brak lub minimalne. Twoje odpowiedzi nie wskazują na nasilone objawy depresyjne w ostatnich 2 tygodniach. Jeśli mimo to coś Cię niepokoi, to wystarczający powód, żeby o tym porozmawiać. Nie ma progu, od którego wolno przyjść.
5–9 · łagodne. Część objawów pojawiała się w ostatnich 2 tygodniach. Przy takim wyniku autorzy kwestionariusza proponują obserwować samopoczucie i wypełnić test ponownie. Pytania dotyczą 2 tygodni, więc możesz wrócić tu za 2 tygodnie i porównać wynik. Jeśli wolisz porozmawiać wcześniej, to też dobry wybór.
10–14 · umiarkowane. W ostatnich 2 tygodniach objawy dokuczały Ci wyraźnie. Od wyniku 10 autorzy kwestionariusza zalecają rozmowę ze specjalistą, który dopyta o szczegóły i pomoże ułożyć plan wsparcia. Sam wynik nie wystarczy do diagnozy.
15–19 · umiarkowanie ciężkie. W ostatnich 2 tygodniach objawy były mocno nasilone. Przy takim wyniku autorzy kwestionariusza zalecają leczenie: psychoterapię, leki albo jedno i drugie. Co pasuje do Ciebie, ustala się w rozmowie ze specjalistą.
20–27 · ciężkie. W ostatnich 2 tygodniach objawy były bardzo nasilone. Nie musisz zostawać z tym w pojedynkę. Przy takim wyniku autorzy kwestionariusza zalecają szybkie rozpoczęcie leczenia, zwykle z udziałem lekarza: psychiatry albo lekarza rodzinnego. Psychoterapia może być częścią tego planu. Jeśli jest Ci teraz bardzo ciężko, możesz zadzwonić pod 116 123.
Jeśli w pytaniu dodatkowym wybierzesz „Bardzo utrudniły” albo „Niezmiernie utrudniły”, przy wyniku zobaczysz zdanie: „Zaznaczasz, że te problemy bardzo utrudniają Ci pracę, dom albo relacje. To ważna informacja dla specjalisty, niezależnie od liczby punktów.”
Objawy lęku w ostatnich 2 tygodniach
0–4 · minimalne. Twoje odpowiedzi nie wskazują na nasilony lęk w ostatnich 2 tygodniach. Jeśli coś Cię mimo to niepokoi, możesz o tym porozmawiać.
5–9 · łagodne. W ostatnich 2 tygodniach niepokój był lekko nasilony. Możesz obserwować, jak się zmienia, i wrócić do testu za 2 tygodnie.
10–14 · umiarkowane. W ostatnich 2 tygodniach niepokój dokuczał Ci wyraźnie. Od wyniku 10 autorzy kwestionariusza zalecają dalszą ocenę u specjalisty. Kwestionariusz powstał do oceny lęku uogólnionego, ale podobny wynik mogą dawać też inne trudności lękowe, na przykład nawracające napady paniki.
15–21 · ciężkie. W ostatnich 2 tygodniach niepokój był mocno nasilony. Przy takim wyniku autorzy kwestionariusza uznają, że leczenie jest prawdopodobnie potrzebne. Rozmowa ze specjalistą pomoże sprawdzić, co się dzieje i od czego zacząć.
Gdy oba wyniki są od 10 punktów
Objawy depresyjne i lękowe często występują razem. To nie znaczy, że jest „podwójnie źle”. Specjalista pomoże zobaczyć, co jest najważniejsze na początek.
Pod wynikiem zobaczysz też pytania, przy których Twoje odpowiedzi były najwyższe. Te słowa możesz powtórzyć w rozmowie ze specjalistą. Wystarczy jedno zdanie o tym, co Cię sprowadza. Resztę ułożymy razem.
Jeśli zaznaczasz myśli o śmierci
Ostatnie pytanie PHQ-9 dotyczy myśli, że lepiej byłoby umrzeć, albo chęci zrobienia sobie krzywdy. Pytamy o to, bo to ważne. Przegląd badań pokazał, że pytanie o takie myśli ich nie nasila (Dazzi i in., 2014).
Jeśli zaznaczysz przy nim cokolwiek innego niż „Wcale nie dokuczały”, pod pytaniem pojawi się krótka informacja: „Dziękujemy za szczerą odpowiedź. Jeśli chcesz porozmawiać z kimś teraz, zadzwoń pod 116 123. To całodobowy, bezpłatny telefon dla dorosłych. Na końcu testu zobaczysz więcej miejsc, w których możesz dostać pomoc.” Test toczy się dalej.
Na początku wyniku zobaczysz wtedy taką informację:
Ta informacja jest taka sama przy każdej odpowiedzi innej niż „Wcale nie dokuczały”. Test nie ocenia, jak duże jest zagrożenie. Może to zrobić tylko specjalista w rozmowie.
Gdy takie myśli wracają, możesz też umówić konsultację suicydologiczną. To spotkanie umawiane z wyprzedzeniem, a nie pomoc w nagłym kryzysie.
Czego ten test nie powie
To nie jest diagnoza. Diagnozę może postawić specjalista po rozmowie.
Podobne objawy mogą mieć też inne przyczyny, na przykład chorobę, leki albo żałobę. Dlatego wynik to punkt wyjścia do rozmowy, nie diagnoza.
Specjalista zapyta też o to, czego test nie obejmuje, na przykład o okresy niezwykle podwyższonego nastroju i energii w przeszłości. To ważne przy wyborze leczenia.
Niski wynik nie znaczy, że Twoje trudności się nie liczą.
Test jest przygotowany dla osób dorosłych (od 18 lat). Ten test powstał dla dorosłych i jego przedziały nie pasują wprost do nastolatków. Jeśli jest Ci ciężko, porozmawiaj z dorosłą osobą, której ufasz, albo zadzwoń pod 116 111. Telefon działa całą dobę. Martwisz się o nastolatka? Zajrzyj na stronę Psychoterapia dzieci i młodzieży.
Test Becka czy PHQ-9?
Test Becka (BDI-II) to inny znany kwestionariusz depresji. Ma 21 pytań. PHQ-9 jest krótszy, a jego autorzy pozwalają go swobodnie pokazywać, dlatego możesz wypełnić go tutaj w całości.
Oba kwestionariusze mierzą nasilenie objawów. Żaden nie stawia diagnozy.
Test na nerwicę? Dziś mówimy: zaburzenia lękowe
„Nerwica” to potoczna nazwa. Starsza klasyfikacja chorób ICD-10 zaliczała część trudności lękowych do zaburzeń nerwicowych, a nowsza ICD-11 mówi o zaburzeniach lękowych (WHO, ICD-10 i ICD-11).
GAD-7 nie rozpoznaje nerwicy ani żadnego zaburzenia. Pokazuje, jak bardzo dokuczał Ci niepokój w ostatnich 2 tygodniach. Więcej o tym, jak lęk się przejawia i jak się go leczy: Lęk i ataki paniki.
Kiedy porozmawiać ze specjalistą
Warto, gdy:
- wynik w którejś części wynosi 10 punktów lub więcej,
- zaznaczasz myśli o śmierci albo o zrobieniu sobie krzywdy,
- problemy utrudniają Ci pracę, dom albo relacje,
- coś Cię niepokoi, nawet przy niskim wyniku.
Nie ma progu, od którego wolno przyjść.
W MentalCare możesz zacząć od bezpłatnej, 15‑minutowej rozmowy. Rozmowę poprowadzi Klaudia, Marcin albo Magdalena, przez telefon albo Google Meet. Wystarczy jedno zdanie o tym, co Cię sprowadza.
W 15 minut pomożemy dobrać specjalistę i formę wsparcia. Bez zobowiązań i bez przygotowania.
To nie jest terapia ani diagnoza. Kolejne wizyty są płatne. Rozmowa wstępna nie jest formą pomocy w nagłym kryzysie.
Z obniżonym nastrojem i lękiem pracuje większość naszego zespołu. Przy każdej osobie widać cenę, a gdy jest wolne miejsce, także najbliższy termin.
Gdy objawy są silne albo długo nie mijają, specjalista pomoże ocenić, czy połączyć psychoterapię z konsultacją psychiatryczną.
Możesz też pójść do lekarza rodzinnego albo do psychiatry. W Polsce osoba dorosła może bez skierowania zgłosić się do centrum zdrowia psychicznego, jeśli działa w jej okolicy. Informację o najbliższych miejscach daje całodobowa Telefoniczna Informacja Pacjenta: 800 190 590.
Wynik możesz wydrukować albo zapisać jako PDF i pokazać go specjaliście. Nie musisz tego robić.
Co możesz zrobić już teraz
Niezależnie od wyniku możesz zrobić coś dla siebie już teraz. Pod wynikiem znajdziesz dwa albo trzy z tych kroków, dobrane do Twoich odpowiedzi.
Nie musisz robić wszystkiego naraz. Na początek wybierz jedną z tych rzeczy.
- Jedna mała rzecz dziennie. Zaplanuj na konkretną porę coś drobnego, co kiedyś dawało Ci przyjemność albo poczucie sensu. To pierwszy krok aktywizacji behawioralnej, metody, której skuteczność w depresji potwierdziło zestawienie 26 badań (Ekers i in., 2014).
- Ruch w Twoim tempie. Nawet krótki spacer się liczy. W zestawieniu 97 przeglądów badań aktywność fizyczna zmniejszała objawy depresji i lęku (Singh i in., 2023).
- Stały rytm dnia. Na ile się da, trzymaj stałe pory snu i posiłków. Tak radzi Światowa Organizacja Zdrowia, która zaleca też ograniczyć alkohol, bo może nasilać depresję i lęk (WHO, 2026a; WHO, 2026b).
- Ktoś zaufany. Powiedz jednej osobie, jak się ostatnio czujesz. Nie musisz mówić wszystkiego. Rozmowa z kimś zaufanym i kontakt z bliskimi to jedne z rad Światowej Organizacji Zdrowia dla osób z objawami depresji (WHO, 2026a).
- Spokojny oddech. Wdech nosem przez około 4 sekundy, wydech przez około 6 sekund. Powtórz kilka razy. Jeśli robi Ci się bardziej nieswojo, przerwij. W zestawieniu badań ćwiczenia oddechowe zmniejszały stres i niepokój, choć efekt był niewielki lub umiarkowany (Fincham i in., 2023).
- Czas na zmartwienia. Wyznacz codziennie 15 minut o stałej porze. Gdy zmartwienie pojawi się w innym momencie, zapisz je i odłóż do tego czasu. To ćwiczenie ma korzenie w badaniach nad zamartwianiem się (Borkovec i in., 1983).
Te proste rzeczy pomagają dbać o samopoczucie także w spokojniejszym czasie. Gdy brakuje sił, wystarczy jeden krok, nawet najmniejszy.
Te kroki nie zastąpią rozmowy ze specjalistą, ale mogą dać trochę oparcia. Przy łagodniejszych objawach depresji i lęku wytyczne NICE wymieniają samopomoc opartą na terapii poznawczo-behawioralnej, najlepiej ze wsparciem specjalisty (NICE, 2011; NICE, 2022).
Opisy wyników i kroki opieramy na badaniach i wytycznych. Źródła są na końcu artykułu.
Możesz też sięgnąć po nasze narzędzia.
Nazwij, co czujesz. Pomogą w tym Koło emocji i Lista emocji.
Przy napięciu spróbuj prostych ćwiczeń z artykułu Lęk i stres: ćwiczenia z CBT i uważności.
Gdy lęk przychodzi nagle i bardzo silnie, zajrzyj do przewodnika Atak paniki: objawy, ile trwa i co robić.
Więcej o depresji i o tym, jak się ją leczy: Depresja. Jeśli martwisz się o bliską osobę, przeczytaj, jak pomóc osobie z depresją.
Pytania o test
Czy ten test powie mi, czy mam depresję?
Nie. Test pokazuje, jak bardzo dokuczały Ci objawy w ostatnich 2 tygodniach. Diagnozę może postawić specjalista po rozmowie. W zestawieniu 44 badań wynik 10 punktów lub więcej wskazywał na depresję mniej więcej dwa razy częściej, niż potwierdzała to rozmowa diagnostyczna (Levis i in., 2020). Wysoki wynik to sygnał, żeby porozmawiać ze specjalistą. Niski nie znaczy, że Twoje trudności się nie liczą.
Czy test jest bezpłatny i anonimowy?
Tak. Nie prosimy o e-mail ani imię. Odpowiedzi liczy Twoja przeglądarka. Nie wysyłamy ich nigdzie, także do statystyk.
Jak często mogę wypełniać test?
Pytania dotyczą 2 tygodni, więc wynik najlepiej porównywać co 2 tygodnie. Pod wynikiem możesz dodać przypomnienie do swojego kalendarza. Przypomnienie zawiera tylko link do testu, bez wyniku.
Mam mniej niż 18 lat. Czy mogę wypełnić test?
Ten test powstał dla dorosłych i jego przedziały nie pasują wprost do nastolatków. Jeśli jest Ci ciężko, porozmawiaj z dorosłą osobą, której ufasz, albo zadzwoń pod 116 111. Telefon działa całą dobę.
Czy mogę wypełnić test za bliską osobę?
Test jest do wypełniania o sobie. Pytania dotyczą tego, co przeżywa osoba odpowiadająca, więc odpowiedzi za kogoś nie dadzą wiarygodnego wyniku. Jeśli martwisz się o bliską osobę, przeczytaj, jak pomóc osobie z depresją, albo porozmawiaj o tym z nami w bezpłatnej rozmowie.
Gdzie znajdę PHQ-9 i GAD-7 do druku (PDF)?
Oficjalne polskie wersje do druku udostępnia właściciel praw na stronie phqscreeners.com, nowa karta. Swój wynik z tej strony możesz wydrukować albo zapisać jako PDF.
Co zrobić, gdy wynik jest niski, a czuję się źle?
Zaufaj temu, co czujesz. Test pyta o konkretne objawy z 2 tygodni i nie obejmuje wszystkiego, na przykład kłopotów w relacjach czy wypalenia. Nie ma progu, od którego wolno przyjść.
Źródła 27 pozycji, na których opiera się artykuł
- 1
Kroenke, K., Spitzer, R. L., Williams, J. B. (2001). The PHQ-9: validity of a brief depression severity measure. Journal of General Internal Medicine, 16(9), 606–613. doi.org, nowa karta
- 2
Spitzer, R. L., Kroenke, K., Williams, J. B., Löwe, B. (2006). A brief measure for assessing generalized anxiety disorder: the GAD-7. Archives of Internal Medicine, 166(10), 1092–1097. doi.org, nowa karta
- 3
Kroenke, K., Spitzer, R. L., Williams, J. B., Monahan, P. O., Löwe, B. (2007). Anxiety disorders in primary care: prevalence, impairment, comorbidity, and detection. Annals of Internal Medicine, 146(5), 317–325. doi.org, nowa karta
- 4
Kroenke, K., Spitzer, R. L. (2002). The PHQ-9: a new depression diagnostic and severity measure. Psychiatric Annals, 32(9), 509–515. doi.org, nowa karta
- 5
Kroenke, K., Spitzer, R. L., Williams, J. B., Löwe, B. (2010). The Patient Health Questionnaire Somatic, Anxiety, and Depressive Symptom Scales: a systematic review. General Hospital Psychiatry, 32(4), 345–359. doi.org, nowa karta
- 6
Levis, B., Benedetti, A., Thombs, B. D.; DEPRESSD Collaboration (2019). Accuracy of Patient Health Questionnaire-9 (PHQ-9) for screening to detect major depression: individual participant data meta-analysis. BMJ, 365, l1476. doi.org, nowa karta
- 7
Levis, B., Benedetti, A., Ioannidis, J. P. A. i in. (2020). Patient Health Questionnaire-9 scores do not accurately estimate depression prevalence: individual participant data meta-analysis. Journal of Clinical Epidemiology, 122, 115–128.e1. doi.org, nowa karta
- 8
Kokoszka, A., Jastrzębski, A., Obrębski, M. (2016). Ocena psychometrycznych właściwości polskiej wersji Kwestionariusza Zdrowia Pacjenta-9 dla osób dorosłych. Psychiatria, 13(4), 187–193. journals.viamedica.pl, nowa karta
- 9
Cichoń, E., Kiejna, A., Kokoszka, A. i in. (2020). People with diabetes need a lower cut-off than others for depression screening with PHQ-9. PLoS One, 15(10), e0240209. doi.org, nowa karta
- 10
Basińska, B. A., Kwissa-Gajewska, Z. (2023). Psychometric properties of the Polish version of the Generalized Anxiety Disorder Scale (GAD-7) in a non-clinical sample of employees during pandemic crisis. International Journal of Occupational Medicine and Environmental Health, 36(4), 493–504. doi.org, nowa karta
- 11
Lutkiewicz, K. i in. (2024). BMC Public Health, 24, 2706 (polska wersja GAD-7 u matek po porodzie). doi.org, nowa karta
- 12
Ekers, D., Webster, L., Van Straten, A., Cuijpers, P., Richards, D., Gilbody, S. (2014). Behavioural activation for depression; an update of meta-analysis of effectiveness and sub group analysis. PLoS ONE, 9(6), e100100. doi.org, nowa karta
- 13
Singh, B., Olds, T., Curtis, R. i in. (2023). Effectiveness of physical activity interventions for improving depression, anxiety and distress: an overview of systematic reviews. British Journal of Sports Medicine, 57(18), 1203–1209. doi.org, nowa karta
- 14
Fincham, G. W., Strauss, C., Montero-Marin, J., Cavanagh, K. (2023). Effect of breathwork on stress and mental health: a meta-analysis of randomised-controlled trials. Scientific Reports, 13, 432. doi.org, nowa karta
- 15
Borkovec, T. D., Wilkinson, L., Folensbee, R., Lerman, C. (1983). Stimulus control applications to the treatment of worry. Behaviour Research and Therapy, 21(3), 247–251. doi.org, nowa karta
- 16
World Health Organization (2026a). Depressive disorder (depression). Fact sheet, 11.09.2026 (who.int, sprawdzone 10.11.2026). who.int, nowa karta
- 17
World Health Organization (2026b). Anxiety disorders. Fact sheet, 15.09.2026 (who.int, sprawdzone 10.11.2026). who.int, nowa karta
- 18
National Institute for Health and Care Excellence (2022). Depression in adults: treatment and management (NG222), tabela 1: leczenie łagodniejszej depresji. nice.org.uk, nowa karta
- 19
National Institute for Health and Care Excellence (2011, aktualizacja 2020). Generalised anxiety disorder and panic disorder in adults: management (CG113), krok 2: samopomoc. nice.org.uk, nowa karta
- 20
Dazzi, T., Gribble, R., Wessely, S., Fear, N. T. (2014). Does asking about suicide and related behaviours induce suicidal ideation? What is the evidence? Psychological Medicine, 44(16), 3361–3363. doi.org, nowa karta
- 21
PHQ Screeners (Pfizer). Kwestionariusze PHQ-9 i GAD-7 po polsku, instrukcja i warunki użycia. Opracowanie: dr Robert L. Spitzer, dr Janet B.W. Williams, dr Kurt Kroenke i współpracownicy, z wykorzystaniem grantu oświatowego firmy Pfizer Inc. phqscreeners.com, nowa karta
- 22
World Health Organization (2023). Preventing suicide: a resource for media professionals, update 2023. who.int, nowa karta
- 23
World Health Organization. Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób: ICD-10 (rozdział F40–F48, zaburzenia nerwicowe) i ICD-11 (zaburzenia lękowe lub związane ze strachem). icd.who.int, nowa karta
- 24
Kryzysowy Telefon Zaufania 116 123 (116sos.pl, sprawdzone 10.11.2026). 116sos.pl, nowa karta
- 25
Centrum Wsparcia dla Osób Dorosłych w Kryzysie Psychicznym, 800 70 2222 (centrumwsparcia.pl, sprawdzone 10.11.2026). centrumwsparcia.pl, nowa karta
- 26
Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży 116 111 (116111.pl, sprawdzone 10.11.2026). 116111.pl, nowa karta
- 27
Ministerstwo Zdrowia. Gdzie uzyskać pomoc psychologiczną i psychiatryczną (gov.pl, sprawdzone 10.11.2026). gov.pl, nowa karta

Marcin Goluch
Psycholog, dyplomowany psychoterapeuta · Pracuję z dorosłymi, młodzieżą i parami.
„Skupiam się na relacji terapeutycznej, pracy z emocjami i przywracaniu wpływu na własne życie.”


















