Z czym możesz przyjść · Samoocena

Niska samoocena. Spojrzeć na siebie łagodniej.

Wewnętrzny głos, który mówi, że to za mało. Porównywanie się z innymi. Trudność w przyjęciu komplementu. Możesz przyjść z tym, co od dawna Ci ciąży.

SPECJALIŚCI
Cały zespół
GDZIE
3 gabinety i online
WIZYTA
50 minut, od 200 zł

Nie musisz wiedzieć, kogo wybrać. W bezpłatnej, 15‑minutowej rozmowie pomożemy dobrać osobę.

Jak to może wyglądać

Krytyk, który mówi Twoim głosem.

Samoocena to sposób, w jaki myślisz o sobie i siebie oceniasz. Niska samoocena często zaczyna się od doświadczeń z przeszłości i utrwala, bo zauważamy głównie to, co ją potwierdza.

Nie jest cechą charakteru na zawsze. Sposób myślenia o sobie może się zmieniać.

Co możesz u siebie zauważać.

Wewnętrzny krytyk
Surowe oceny po każdym błędzie, poczucie, że trzeba zasłużyć na odpoczynek.
Porównywanie się
Inni wydają się mądrzejsi, lepsi, bardziej poukładani.
Rezygnowanie
Nie zgłaszasz się, nie próbujesz, bo „i tak się nie uda”.
Relacje
Trudność w stawianiu granic i mówieniu, czego potrzebujesz.

Na trudniejsze chwile

Co możesz zrobić już teraz.

Jak o tym myśleć

Wiele osób mówi do siebie surowiej niż do kogokolwiek innego. Badania nad współczuciem wobec siebie pokazują, że życzliwości dla siebie można się uczyć i że wiąże się ona z mniejszym nasileniem lęku, stresu i obniżonego nastroju.

  1. Ćwiczenie krok po kroku

    Jak mówisz do bliskiej osoby?

    Ćwiczenie z życzliwości wobec siebie.

    1. Zapisz, co mówisz sobie po błędzie albo porażce.
    2. Wyobraź sobie, że to samo przytrafiło się komuś, kogo lubisz. Co by od Ciebie usłyszał ten ktoś?
    3. Spróbuj powiedzieć to samo sobie, nawet jeśli brzmi to na razie obco.
  2. Na co dzień

    Notatnik tego, co się udało

    Codziennie zapisz trzy rzeczy, które się udały albo były dla Ciebie ważne, nawet drobne. Pomaga zauważać to, co zwykle umyka.

  3. Na co dzień

    Małe „nie”

    Stawianie granic w drobnych sprawach to dobry trening. Asertywność jest jednym ze sposobów budowania poczucia własnej wartości wymienianych przez NHS.

To sposoby na trudniejsze chwile. Nie zastępują psychoterapii ani leczenia.

Kiedy warto

Kiedy warto porozmawiać.

Warto porozmawiać, gdy:

  • krytyczne myśli o sobie towarzyszą Ci na co dzień,
  • rezygnujesz z rzeczy, których chcesz, bo boisz się oceny,
  • trudno Ci powiedzieć „nie” albo poprosić o coś dla siebie,
  • sukcesy nie przynoszą ulgi, a porażki długo bolą.

Nie musisz wiedzieć, od czego zacząć.

Bezpłatne 15 minut przez telefon albo Google Meet. Porozmawiasz z Magdaleną, Klaudią albo Marcinem i razem dobierzecie osobę.

Psychoterapia

Jak pomaga psychoterapia.

Na spotkaniach przyglądacie się temu, skąd wzięły się przekonania o sobie i co je dziś podtrzymuje. Uczysz się zauważać surowe oceny i sprawdzać je, a także traktować siebie z większą życzliwością.

Z samooceną pracuje się w wielu nurtach. Ważne jest, żeby na spotkaniach czuć się bezpiecznie, bez oceniania.

Nurty, w których się z tym pracuje

Wszystkie nurty psychoterapii

Najpierw relacja, potem nurt.

Badania pokazują, że zaufanie i dobra współpraca z terapeutą wiążą się z lepszymi efektami terapii, niezależnie od nurtu. Dlatego tak ważne jest, czy dobrze Ci się z kimś rozmawia.

Flückiger i in., 2018; Wampold i Imel, 2015

Jak zacząć

Pierwszy krok jest prosty.

  1. Bezpłatne 15 minut. Przez telefon albo Google Meet mówisz w kilku zdaniach, co się dzieje. Nie musisz niczego nazywać ani przygotowywać.
  2. Dobór osoby. Proponujemy specjalistę, gabinet albo spotkania online. Jeśli masz kogoś na myśli, sprawdzimy terminy.
  3. Pierwsza wizyta, 50 minut. Opowiadasz o sobie w swoim tempie, a terapeuta pyta o to, co ważne. Razem ustalacie, czego potrzebujesz.
  4. Dalsze spotkania. Zwykle raz w tygodniu. Po każdej wizycie decydujesz, czy chcesz kontynuować.

Pytania

Pytania o samoocenę.

Czy z niską samooceną można przyjść na terapię?

Tak. To jedna z częstych trudności, z którymi ludzie przychodzą. Często wiąże się też z lękiem albo obniżonym nastrojem.

Czy to nie jest po prostu charakter?

Sposób myślenia o sobie kształtuje się przez lata, dlatego wydaje się stały. Psychoterapia pomaga go zmieniać.

Ile to trwa?

To zależy od tego, z czym przychodzisz. Po kilku spotkaniach terapeuta powie, jak widzi dalszą pracę, a Ty decydujesz, czy ją kontynuować.

Źródła

  • NHS. Raising low self-esteem. https://www.nhs.uk/mental-health/self-help/tips-and-support/raise-low-self-esteem/, nowa karta
  • Fennell, M. J. V. (1997). Low self-esteem: a cognitive perspective. Behavioural and Cognitive Psychotherapy, 25(1), 1–26.
  • Neff, K. D., Germer, C. K. (2013). A pilot study and randomized controlled trial of the Mindful Self-Compassion program. Journal of Clinical Psychology, 69(1), 28–44.
  • Flückiger, C., Del Re, A. C., Wampold, B. E., Horvath, A. O. (2018). The alliance in adult psychotherapy: A meta-analytic synthesis. Psychotherapy, 55(4), 316–340.
  • Wampold, B. E., Imel, Z. E. (2015). The Great Psychotherapy Debate: The Evidence for What Makes Psychotherapy Work (2nd ed.). New York: Routledge.

Porozmawiajmy, zanim zdecydujesz.

W bezpłatnej, 15‑minutowej rozmowie powiesz, z czym przychodzisz. Zaproponujemy osobę i formę spotkania. Nic Cię nie zobowiązuje.