Z czym możesz przyjść · Neuroróżnorodność

Neuroróżnorodność. Nie musisz się dopasowywać na siłę.

Późna diagnoza, która wiele wyjaśnia. Zmęczenie udawaniem, że wszystko jest w porządku. Świat, który bywa za głośny. Możesz przyjść z tym, co jest dla Ciebie trudne, i zacząć w sposób, który Ci odpowiada.

SPECJALIŚCI
10 osób
GDZIE
Śródmieście i online
WIZYTA
50 minut, od 220 zł

Nie musisz wiedzieć, kogo wybrać. W bezpłatnej, 15‑minutowej rozmowie pomożemy dobrać osobę.

Jak to może wyglądać

Różne mózgi, różne sposoby działania.

Neuroróżnorodność oznacza, że ludzie różnią się sposobem myślenia, uczenia się, odbierania bodźców i kontaktu z innymi. Najczęściej mówi się o niej przy ADHD i spektrum autyzmu. Według przeglądu badań z 2021 roku ADHD trwające od dzieciństwa ma około 2,6% dorosłych na świecie, a objawy ADHD zgłasza mniej więcej co piętnasta dorosła osoba.

Wiele osób dowiaduje się o swojej neuroatypowości dopiero w dorosłym życiu. Diagnoza bywa ulgą, bo wyjaśnia lata starań. Bywa też początkiem pytań: co teraz, jak o tym mówić i jak ułożyć życie po swojemu.

Z czym ludzie przychodzą.

Maskowanie
Pilnowanie się, naśladowanie innych, ukrywanie tego, co naturalne. Badania łączą je z wyczerpaniem i gorszym obrazem siebie.
Wypalenie
Długie wyczerpanie, mniej sił na codzienne sprawy i mniejsza tolerancja na bodźce. Badacze opisują wypalenie autystyczne jako coś innego niż wypalenie zawodowe czy depresja.
Przeciążenie
Hałas, światło, tłum, zmiany planów i rozmowy, które wyczerpują szybciej niż innych.
Relacje
Nieporozumienia w związku, w pracy albo w rodzinie. Także pytania bliskich: jak się nawzajem rozumieć i wspierać.

Na trudniejsze chwile

Co możesz zrobić już teraz.

Jak o tym myśleć

W badaniu nad wypaleniem autystycznym osoby w spektrum wymieniały jako pomocne: akceptację i wsparcie innych, czas wolny i mniejsze wymagania oraz możliwość działania po swojemu, bez maskowania. Pomaga też planowanie energii, a nie tylko czasu.

  1. Ćwiczenie krok po kroku

    Budżet energii

    Zobacz, co zabiera Ci siły, a co je oddaje.

    1. Przez tydzień zapisuj sytuacje, po których brakuje Ci sił.
    2. Obok zapisuj to, co pomaga Ci odpocząć.
    3. Planując dzień, zostaw czas na odpoczynek po trudnych sytuacjach.
  2. Na co dzień

    Mniej bodźców

    Słuchawki wyciszające, ciemniejsze światło, cichsze miejsce do pracy. To nie fanaberia, tylko sposób, żeby wystarczyło Ci sił na to, co ważne.

  3. Na co dzień

    Miejsce bez maski

    Znajdź osoby i miejsca, przy których nie musisz udawać. Może to być ktoś bliski, grupa osób neuroatypowych albo czas tylko dla siebie.

To sposoby na trudniejsze chwile. Nie zastępują psychoterapii ani leczenia.

Kiedy warto

Kiedy warto porozmawiać.

Warto porozmawiać, gdy:

  • diagnoza albo jej podejrzenie przyniosły więcej pytań niż odpowiedzi,
  • masz poczucie, że ciągle udajesz, i brakuje Ci sił,
  • przeciążenie albo wypalenie wracają,
  • obok trudności pojawia się lęk albo obniżony nastrój,
  • jesteś bliską osobą kogoś neuroatypowego i chcecie lepiej się rozumieć.

Nie musisz wiedzieć, od czego zacząć.

Bezpłatne 15 minut przez telefon albo Google Meet. Porozmawiasz z Magdaleną, Klaudią albo Marcinem i razem dobierzecie osobę.

Psychoterapia

Jak pomaga psychoterapia.

Celem nie jest „naprawianie” sposobu działania mózgu ani nauka lepszego udawania. Na spotkaniach szukacie rozwiązań, które pasują do Ciebie: jak planować siły, dbać o granice i mówić o swoich potrzebach w pracy i w domu.

Lęk i depresja u dorosłych w spektrum autyzmu są częste. W przeglądzie badań z 2019 roku zaburzenia lękowe w danym momencie miało 27%, a depresję 23% badanych osób. Dlatego ważne jest wsparcie, które bierze pod uwagę neuroróżnorodność, a nie tylko same objawy.

Możesz zacząć tak, jak Ci wygodnie: od wiadomości zamiast telefonu, od rozmowy online albo w gabinecie. Przed wizytą dostaniesz jasną informację, co i kiedy się wydarzy.

Nurty, w których się z tym pracuje

Wszystkie nurty psychoterapii

Najpierw relacja, potem nurt.

Badania pokazują, że zaufanie i dobra współpraca z terapeutą wiążą się z lepszymi efektami terapii, niezależnie od nurtu. Dlatego tak ważne jest, czy dobrze Ci się z kimś rozmawia.

Flückiger i in., 2018; Wampold i Imel, 2015

Jak zacząć

Pierwszy krok jest prosty.

  1. Bezpłatne 15 minut. Przez telefon albo Google Meet mówisz w kilku zdaniach, co się dzieje. Nie musisz niczego nazywać ani przygotowywać.
  2. Dobór osoby. Proponujemy specjalistę, gabinet albo spotkania online. Jeśli masz kogoś na myśli, sprawdzimy terminy.
  3. Pierwsza wizyta, 50 minut. Opowiadasz o sobie w swoim tempie, a terapeuta pyta o to, co ważne. Razem ustalacie, czego potrzebujesz.
  4. Dalsze spotkania. Zwykle raz w tygodniu. Po każdej wizycie decydujesz, czy chcesz kontynuować.

Pytania

Pytania o neuroróżnorodność.

Czy muszę mieć diagnozę?

Nie. Możesz przyjść z podejrzeniem, z diagnozą sprzed lat albo bez żadnej nazwy. Ważne jest to, co jest dla Ciebie trudne teraz.

Czy mogę zacząć od wiadomości zamiast telefonu?

Tak. Napisz do nas i wybierz, czy wolisz odpowiedź e-mailem, SMS-em czy telefonem. Odpowiadamy w godzinach pracy recepcji. Bezpłatną rozmowę możesz też odbyć przez Google Meet.

Czy w MentalCare można zrobić diagnozę?

Prowadzimy diagnozę ADHD u dorosłych; jej wynik może nie potwierdzić ADHD. W ramach diagnozy psychologicznej możliwa jest też diagnostyka spektrum autyzmu. Psycholog nie przepisuje leków.

Czy mogę przyjść jako bliska osoba?

Tak. Możesz przyjść w pojedynkę albo razem, np. na terapię par albo terapię rodzin.

Źródła

  • Song, P. i in. (2021). The prevalence of adult attention-deficit hyperactivity disorder: a global systematic review and meta-analysis. Journal of Global Health, 11, 04009. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC7916320/, nowa karta
  • Hull, L. i in. (2017). „Putting on my best normal”: social camouflaging in adults with autism spectrum conditions. Journal of Autism and Developmental Disorders, 47(8), 2519–2534. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC5509825/, nowa karta
  • Raymaker, D. M. i in. (2020). „Having all of your internal resources exhausted beyond measure and being left with no clean-up crew”: defining autistic burnout. Autism in Adulthood, 2(2), 132–143. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/32851204/, nowa karta
  • Hollocks, M. J. i in. (2019). Anxiety and depression in adults with autism spectrum disorder: a systematic review and meta-analysis. Psychological Medicine, 49(4), 559–572. https://ueaeprints.uea.ac.uk/id/eprint/68116/, nowa karta
  • NICE (2012, aktualizacja 2021). Autism spectrum disorder in adults: diagnosis and management (CG142). https://www.nice.org.uk/guidance/cg142, nowa karta
  • Flückiger, C., Del Re, A. C., Wampold, B. E., Horvath, A. O. (2018). The alliance in adult psychotherapy: A meta-analytic synthesis. Psychotherapy, 55(4), 316–340.
  • Wampold, B. E., Imel, Z. E. (2015). The Great Psychotherapy Debate: The Evidence for What Makes Psychotherapy Work (2nd ed.). New York: Routledge.

Porozmawiajmy, zanim zdecydujesz.

W bezpłatnej, 15‑minutowej rozmowie powiesz, z czym przychodzisz. Zaproponujemy osobę i formę spotkania. Nic Cię nie zobowiązuje.