Z czym możesz przyjść · Dom rodzinny

Dorastanie w trudnym domu. To, co wtedy chroniło, dziś może ciążyć.

Alkohol, przemoc, chaos albo milczenie w domu rodzinnym. Sposoby, które pomogły wtedy przetrwać, w dorosłym życiu czasem przeszkadzają. Możesz przyjść z tym w dowolnym wieku.

SPECJALIŚCI
7 osób
GDZIE
3 gabinety i online
WIZYTA
50 minut, od 220 zł

Nie musisz wiedzieć, kogo wybrać. W bezpłatnej, 15‑minutowej rozmowie pomożemy dobrać osobę.

Jak to może wyglądać

DDA i DDD to nie diagnoza.

DDA (dorosłe dzieci alkoholików) i DDD (dorosłe dzieci z rodzin dysfunkcyjnych) to nazwy doświadczenia, a nie rozpoznanie choroby. Opisują osoby, które dorastały w domu z alkoholem, przemocą, chorobą psychiczną rodzica albo ciągłym napięciem.

Nie każda osoba z takiego domu ma trudności w dorosłym życiu. Wiele osób zauważa jednak, że pewne wzorce wracają: w relacjach, w pracy, w tym, jak o siebie dba.

Co możesz u siebie zauważać.

Nadodpowiedzialność
Poczucie, że wszystko zależy od Ciebie i trzeba wszystko kontrolować.
Czujność
Wyczulenie na nastroje innych, trudność w odpoczynku.
Relacje
Trudność w zaufaniu, lęk przed bliskością albo przed odrzuceniem.
Emocje
Trudność w nazywaniu i okazywaniu uczuć, poczucie winy bez wyraźnego powodu.

Na trudniejsze chwile

Co możesz zrobić już teraz.

Jak o tym myśleć

Wzorce z dzieciństwa często działają automatycznie. Pierwszym krokiem jest zauważanie ich, bez obwiniania siebie. Pomocne bywa też pisanie o trudnych doświadczeniach: w badaniach kilka krótkich sesji takiego pisania wiązało się z lepszym samopoczuciem.

  1. Na co dzień

    Zauważ swój automat

    Gdy czujesz przymus kontrolowania, ratowania albo przepraszania, zatrzymaj się na chwilę i zapytaj: czego się teraz boję? Czego naprawdę potrzebuję?

  2. Ćwiczenie krok po kroku

    Pisanie o tym, co ważne

    Sposób opisany w badaniach nad pisaniem ekspresyjnym.

    1. Przez 3–4 dni pisz przez 15–20 minut o trudnym doświadczeniu i o tym, co czujesz.
    2. Pisz tylko dla siebie, bez poprawiania.
    3. Jeśli pisanie bardzo Cię rozstraja, przerwij i porozmawiaj o tym z kimś bliskim albo z terapeutą.
  3. Na co dzień

    Inni z podobną historią

    Grupy wsparcia dla DDA i dla bliskich osób pijących pomagają zobaczyć, że nie tylko Ty to przeżywasz.

To sposoby na trudniejsze chwile. Nie zastępują psychoterapii ani leczenia.

Kiedy warto

Kiedy warto porozmawiać.

Warto porozmawiać, gdy:

  • rozpoznajesz w sobie wzorce z domu rodzinnego i chcesz je zmienić,
  • relacje powtarzają bolesne schematy,
  • trudno Ci odpocząć, poprosić o pomoc albo postawić granicę,
  • ktoś bliski pije, a Ty czujesz, że gubisz siebie.

Nie musisz wiedzieć, od czego zacząć.

Bezpłatne 15 minut przez telefon albo Google Meet. Porozmawiasz z Magdaleną, Klaudią albo Marcinem i razem dobierzecie osobę.

Psychoterapia

Jak pomaga psychoterapia.

Na spotkaniach przyglądacie się temu, czego nauczyło Cię dorastanie w trudnym domu i jak to wpływa na dzisiejsze życie. Jest miejsce na złość, żal i smutek, a także na budowanie nowych sposobów bycia w relacjach i dbania o siebie.

Z historią dorastania w trudnym domu pracuje się w różnych nurtach, często w terapii psychodynamicznej i terapii schematów.

Nurty, w których się z tym pracuje

Wszystkie nurty psychoterapii

Najpierw relacja, potem nurt.

Badania pokazują, że zaufanie i dobra współpraca z terapeutą wiążą się z lepszymi efektami terapii, niezależnie od nurtu. Dlatego tak ważne jest, czy dobrze Ci się z kimś rozmawia.

Flückiger i in., 2018; Wampold i Imel, 2015

Jak zacząć

Pierwszy krok jest prosty.

  1. Bezpłatne 15 minut. Przez telefon albo Google Meet mówisz w kilku zdaniach, co się dzieje. Nie musisz niczego nazywać ani przygotowywać.
  2. Dobór osoby. Proponujemy specjalistę, gabinet albo spotkania online. Jeśli masz kogoś na myśli, sprawdzimy terminy.
  3. Pierwsza wizyta, 50 minut. Opowiadasz o sobie w swoim tempie, a terapeuta pyta o to, co ważne. Razem ustalacie, czego potrzebujesz.
  4. Dalsze spotkania. Zwykle raz w tygodniu. Po każdej wizycie decydujesz, czy chcesz kontynuować.

Pytania

Pytania o DDA i DDD.

Czy DDA to choroba?

Nie. To nazwa doświadczenia, które pomaga zrozumieć siebie. Psychoterapeuta nie „stwierdza DDA”, tylko pomaga przyjrzeć się temu, co z tamtych lat wpływa na dziś.

Moi rodzice nie pili, ale w domu było trudno. Czy to też dla mnie?

Tak. Trudny dom to także przemoc, ciągłe kłótnie, choroba rodzica albo emocjonalny chłód. Każda taka historia zasługuje na uwagę.

Czy muszę rozmawiać z rodzicami albo im wybaczyć?

Nie. To, czy i jak chcesz ułożyć relację z rodziną, jest Twoją decyzją. Terapia pomaga ją podjąć.

Źródła

  • Woititz, J. G. (1983). Adult Children of Alcoholics. Deerfield Beach: Health Communications.
  • Pennebaker, J. W. (1997). Writing about emotional experiences as a therapeutic process. Psychological Science, 8(3), 162–166.
  • Flückiger, C., Del Re, A. C., Wampold, B. E., Horvath, A. O. (2018). The alliance in adult psychotherapy: A meta-analytic synthesis. Psychotherapy, 55(4), 316–340.
  • Wampold, B. E., Imel, Z. E. (2015). The Great Psychotherapy Debate: The Evidence for What Makes Psychotherapy Work (2nd ed.). New York: Routledge.

Porozmawiajmy, zanim zdecydujesz.

W bezpłatnej, 15‑minutowej rozmowie powiesz, z czym przychodzisz. Zaproponujemy osobę i formę spotkania. Nic Cię nie zobowiązuje.