Związki LGBTQ+: wyzwania, o których rzadko się mówi

Uczucia te same, kontekst inny

„Miłość to miłość” i w sferze emocji to prawda. Tak samo się zakochujemy, kłócimy i tęsknimy. Pary LGBTQ+ często funkcjonują jednak w otoczeniu, które stawia dodatkowe wymagania: brak akceptacji rodziny, spojrzenia na ulicy, ciągłe decyzje, komu powiedzieć o związku. To napięcie nie zostaje za drzwiami domu.

Sześć wyzwań

1. Stres mniejszościowy

To przewlekłe napięcie związane z należeniem do grupy, która doświadcza uprzedzeń. Obejmuje doświadczenia odrzucenia, oczekiwanie odrzucenia, ukrywanie się i przejmowanie negatywnych przekonań o sobie (Meyer, 2003). W praktyce to ciągła czujność: czy mogę tu trzymać partnera za rękę? Czy w pracy się domyślą? Taki stan męczy, a zmęczenie łatwo zamienia się w kłótnie o drobiazgi.

2. Różne etapy coming outu

Co, gdy jedna osoba żyje jawnie, a druga ukrywa związek przed rodziną albo w pracy? Osoba jawna może czuć się ukrywana i mniej ważna. Osoba, która się nie ujawnia, czuje presję i lęk, że jej tempo nie jest szanowane. To trudny konflikt, w którym obie strony mają ważne potrzeby.

3. Zinternalizowana homofobia

Nawet przy świadomej akceptacji siebie wychowanie w nieprzychylnym otoczeniu zostawia ślady. To wewnętrzny głos, który mówi, że „coś jest z nami nie tak”. Może się objawiać unikaniem bliskości w miejscach publicznych, sabotowaniem związku albo krytykowaniem partnera czy partnerki za to, że jest „zbyt widoczny” albo „zbyt widoczna”. Nad akceptacją siebie można pracować na psychoterapii indywidualnej.

4. Brak wzorców

Pary heteroseksualne mają mnóstwo gotowych wzorców z filmów i rodzinnych domów. Pary LGBTQ+ częściej układają role od nowa: kto co robi w domu, jak dzielić finanse, jak planować rodzinę. Ta wolność bywa wspaniała, ale bez jasnej komunikacji prowadzi do nieporozumień. Pomocne sposoby rozmowy opisujemy w artykule Jak rozmawiać, żeby się zrozumieć?

5. Granice z rodziną pochodzenia

Czy partner albo partnerka jest zapraszana na święta? Czy rodzina traktuje Was jak parę, czy jak współlokatorów? Brak akceptacji rodziców to duże obciążenie dla lojalności w związku. Wspólne ustalenie granic pomaga uniknąć poczucia zdrady i osamotnienia.

6. Mała społeczność albo izolacja

W mniejszych miejscowościach i w niewielkich kręgach często „wszyscy się znają”. Byłe osoby partnerskie bywają blisko, co budzi zazdrość. Z drugiej strony brak wspierającej społeczności sprawia, że para staje się dla siebie całym światem, a to duże obciążenie.

Jak może pomóc terapia

Wiele par boi się, że w gabinecie spotka się z oceną albo pytaniem „kto tu jest mężem, a kto żoną”. Dobra terapia z osobami LGBTQ+ (nazywana czasem afirmatywną) oznacza, że:

• orientacja i tożsamość płciowa nie są traktowane jako problem do naprawienia,
• specjalista rozumie stres mniejszościowy i pomaga oddzielić to, co pochodzi z zewnątrz, od tego, co dzieje się między Wami,
• możecie mówić o swoim życiu bez tłumaczenia się z niego.

MentalCare to miejsce przyjazne osobom LGBTQ+. W zespole są specjaliści, którzy szczególnie dużo pracują z osobami LGBTQ+, w tym z doświadczeniem w telefonie zaufania Lambdy Warszawa. Możecie przyjść razem na terapię par albo zacząć od spotkań indywidualnych. Przy trudnościach w sferze seksualnej pomocna bywa konsultacja seksuologiczna. Spotkania odbywają się w gabinetach w Warszawie i online.

Gdzie szukać wsparcia od razu

• Telefon zaufania Lambdy Warszawa dla osób LGBTQ+: 22 628 52 22, poniedziałek–piątek 18:00–21:00.
• Kryzysowy Telefon Zaufania: 116 123.
• W nagłym zagrożeniu życia: 112.

Więcej numerów na stronie Pomoc kryzysowa.

Pytania o związki LGBTQ+

Redakcja merytoryczna: Marcin Goluch, psycholog, dyplomowany psychoterapeuta.

Redakcja merytoryczna

Marcin Goluch

Psycholog, dyplomowany psychoterapeuta

Pracuję z dorosłymi, młodzieżą i parami.

Zobacz profilSprawdź terminy